Chyba go widzę!
Tędy!
- Pięć. - Wspaniale.
Zostałeś trafiony strzałąw pierś.
Nie martw się. Mam "zmartwychwstanie".
Jestem nieśmiertelny. Mogę rzucać czary.
Próbowałem ci tylko pomóc.
Może rzucimy czar na dostawcę pizzy?
Gdzie nasza pizza?
Jestem gotów do gry.
Chłopaki, jestem gotów.
Jesteśmy w środku gry, Elliott. Nie możesz się teraz przyłączyć.
Jest!
Jaką zamówić?
- Tak. - Mike?
To nie dla nas. Dla jego mamy.
Mike?
Zapytaj Steve'a. To on prowadzi grę. Ma władzę absolutną.
- Steve? - Steve, mogę zagrać?
Odbierz najpierw pizzę.
- Potem zagram? - Tak.
Obmyśl strategię. Zagrasz po Gregu.
Dużo kiełbasy i pepperoni.
Wszystko oprócz tych małych rybek.
Harvey?
Harvey, to ty?
Tutaj, chłopaki.
- Przestań. - Przepraszam.
Harvey?
- Trafiają nam się same staruchy. - Jak można wygrać w tej grze?
Jest jak życie. Nikt nie wygrywa.
Pieniądze pomagają.
- Mamo! Coś tam jest... - Gdzie pizza?
Coś tam jest! W komórce na narzędzia.
Rzuciło we mnie piłką.
Cicho!
Nikt tam nie pójdzie.
Stójcie. Macie tu zostać.
Ty zostań, mamo. Sprawdzimy, co to jest.
Odłóżcie te noże!
Spokojnie, Elliott.
Chodźmy po latarkę.
Zaczekaj.
Mam ciarki na plecach.
Co właściwie widziałeś?
Tam.
Jest strasznie.
Nic tam nie ma.
Drzwi są otwarte.
Spójrzcie.
Znowu wrócił kojot, mamo.
Dobrze, już po wszystkim. Wracamy do domu.
Chodźcie. Szybko.
No już, szybciej.
Tyler, daj mi ten nóż.
Cudownie. Brawo, Elliott.
To był wypadek.
Kto wam pozwolił zamówić pizzę?
On.
- Do domu. - Ty matole.
- Mamo, to naprawdę tam było. - Palant.
Wyrażaj się jak człowiek.
Elliott, oszalałeś.
Halo.
Halo?
- Za kogo się przebierzesz w Halloween? - Nie będę uczestniczył w głupim Halloween.
Przebierz się za gnoma.
Zamknij się.
To nie to, że ci nie wierzymy, kochanie.
Naprawdę to widziałem. Przysięgam.
Za kogo się przebierzesz, Gert?
Za kowbojkę.
Co za niespodzianka!
- Może to była iguana. - To nie była iguana.
A może...
Wiesz, że niektórzy sądzą, że w ściekach żyją aligatory?
Aligatory w ściekach.
Chodzi o to, że mogło ci się wydawać.
Wcale mi się nie wydawało.
Może to wariat albo zdeformowane dziecko.
Zdeformowane dziecko.
Może elf albo krasnolud.
To nie było nic takiego, kretynie!
Elliott!
Siadaj.
Tata by mi uwierzył.
Może powinieneś do niego zadzwonić i opowiedzieć mu o tym.
Nie mogę. Jest z Sally w Meksyku.
Gdzie jest Meksyk?
Przepraszam.
Zabiję cię.
Jeśli jeszcze to zobaczysz, nie dotykaj tego.
Zawołaj mnie. Ktoś to stąd zabierze.
Na przykład hycel?
Zrobią temu czemuś lobotomię... albo poddadzą eksperymentom.
Twoja kolej na zmywanie.
- Nakryłem do stołu i sprzątnąłem. - Nie, ja.
- Zrobiłem śniadanie. - Ja zrobiłam śniadanie.
Co się stało, mamo?
On nienawidzi Meksyku.
Do licha! Dorośnij wreszcie! Pomyśl czasem o uczuciach innych ludzi.
Ma...
Mamo. Mamo.
Michael.
Michael. Mamo.
WEJŚCIE
Rety.
Masz gorączkę.
Zaraz wracam.
- Mogę wyprowadzić samochód z garażu? - Tylko do końca podjazdu.
Byłeś w nocy na zewnątrz i czekałeś na to, prawda?
Dasz sobie radę, jak pojadę do pracy?
Dobrze. Nie oglądaj telewizji.
Chodź.
Mamo, zobacz, co Michael zrobił.
To i...
Widziałam, Gert. Dostanie nauczkę.
Chodź. Nie bój się.
Wszystko w porządku. Chodź.
Chodź.
Umiesz mówić?
Wiesz, mówić?
Ja, człowiek.
Chłopiec.
Elliott.
Cola. Pijemy to.
To napój. Wiesz, jedzenie.
To są zabawki. Małe ludziki.
To jest Greedo.
A to jest Hammerhead.
To jest Walrus Man.
To jest Snaggletooth.
To jest Lando Calrissian. Widzisz?
A to Boba Fett.
Patrz. Mogą nawet walczyć.
Patrz. Ryba.
Ryba je pokarm dla ryb, a rekin je rybę,
lecz nikt nie je rekina.
Patrz, to jest cukierek.
To się je.
Wkładasz tu cukierek,
a gdy podniesiesz głowę, cukierek wyskakuje i można go zjeść.
Chcesz?
To jest orzech.
To się je.
Ale tego akurat nie można zjeść, bo jest sztuczny.
To są pieniądze. Widzisz?
Wkładamy pieniądze do orzecha.
Widzisz? Skarbonka.
A to...
jest samochód.
Przemieszczamy się w tym.
Widzisz? Samochód.
Chwileczkę.
To nie jest do jedzenia.
Jesteś głodny?
Ja tak.
Zaczekaj tu.
Zaczekaj. Zaraz wracam.
Dobrze? Zaraz wracam.
Harv!
Chodź, Harvey.
To mu będzie smakować.
I to.
Wszystko w porządku?
Za dużo przeżyć?
Chcesz coli?
"Jest tyle ludzi
"Tyle ludzi, którym mógłbyś się przyjrzeć i dodać do swojej kolekcji
"Ale oni każą ci czekać"
Same zdrowe rzeczy.
"Dodać do swojej kolekcji, ale oni każą ci czekać"
Mike, wejdź.
- Jak się czujesz, symulancie? - Dobrze.
Miałem ważny powód...
Tyler powiedział, że zdobył 69000 punktów w Asteroidach,
- ale zaraz potem wysiadł prąd. - Pamiętasz gnoma?
Strasznie kręcisz, Elliott.
Daj spokój, Michael. On wrócił.
Wrócił?
Boże!
Jedna rzecz.
Mam władzę absolutną.
Powiedz to.
- Powiedz! - Co tam masz? Kojota?
Nie. Słuchaj...
Dobrze, a teraz przysięgnij.
Najlepsza przysięga, jaką możesz złożyć.
Przysięgnij, jako mój jedyny brat, na nasze życie.
Nie przesadzaj. Przysięgam.
Dobrze. Stań tam.
Lepiej zdejmij naramienniki.
- Co? - Możesz go wystraszyć. I zamknij oczy.
Nie przeginaj, Elliott.
Nie przyprowadzę go, póki nie zamkniesz oczu.
Dobra. Są zamknięte.
Mama cię zabije.
Dobrze. Przysięgnij jeszcze raz.
- Mam władzę absolutną. - Masz władzę absolutną.
Elliott! Zobacz, co dla ciebie zrobiłam!
Przestań!
Dzieci, wróciłam!
Dzieci?
- Do garderoby. Szybko. - Jesteście na górze, dzieci?
Jest tam kto?
Cześć, kochanie, jak się czujesz...
Co tu się stało?
W moim pokoju?
To nie pokój.
To krajobraz po bitwie.
Zmieniłem to i owo.
Widzę.
Półki mająwrócić na ścianę.
Zabierz zabawki z podłogi.
Pościel łóżko, skoro w nim nie leżysz.
Widzę, że czujesz się lepiej.
Przypilnujecie Gertie, gdy będę brała prysznic?
Oczywiście.
Na razie, mamo.
Elliott...
Zatrzymam go.
Co to jest?
Nie zrobi ci krzywdy, Gertie.
Nie zrobimy ci krzywdy.
To chłopiec czy dziewczynka?
Chłopiec.
Nosi jakieś ubrania?
Nie.
Słuchaj, nie wolno nikomu o nim mówić. Nawet mamie.
Dlaczego?
Bo dorośli go nie widzą.
Tylko małe dzieci go widzą.
Akurat.
Wiesz, co się stanie, gdy powiesz?
Zrób to, Mike. Musimy.
Nie, proszę!
Zrobię wszystko. Proszę!
Ratunku! Nie, proszę!
Daj!
- Obiecujesz? - Tak.
Ty też?
Co robisz, Gert?
Idę się pobawić w pokoju Elliotta.
Dobrze. Nie daj mu się torturować.
Dobrze.
Halo?
Jerry!
Wchodź. Szybko.
Nie bądź taki agresywny.
Przyniosłam ci kwiaty.
Może to jakieś zwierzę, które miało zginąć.
Jak te króliki, które widzieliśmy.
- Daj spokój. - Zielony, pomarańczowy...
Może małpa albo orangutan.
Łysa małpa?
Może świnia? Z pewnościąje jak świnia.
Mógłbyś robić różne miny.
Srogie, wesołe... i bardzo groźne.
Jesteśmy tutaj.
- Jesteśmy tutaj. - Użyj tego.
Mógłbyś robić różne rzeczy.
Dobrze. Jesteśmy tutaj.
Jesteśmy tutaj.
Skąd ty jesteś?
Nie podobają mi się jego stopy.
To tylko stopy, smarkulo.
Próbuje nam coś powiedzieć.
Ziemia.
Dom.
Co on robi?
Co się dzieje?
Elliott.
O, nie.
Elliott, co to?
Nie wiem. Coś strasznego.
- Jest sygnał? - Nie, szefie.
Chwileczkę. Jest.
Idź za nim.
Myślisz, że to ten dom?
pies
Mówiłeś mu o szkole?
Po co mówić o szkole wyższej inteligencji?
Może nie jest bystry. Może to pszczoła robotnica,
- która wykonuje polecenia. - Jest bystry.
Obyśmy nie obudzili się na Marsie,
otoczeni milionami tych stworków.
Cześć, Elliott.
- Elliott, gdzie twój gnom? - Zamknij się.
Wrócił?
Tak?
Tak, wrócił.
Ale nie jest gnomem. To kosmita.
Istota pozaziemska.
Skąd? Z gwiezdnej ławicy? Rozumiesz? Twojej mózgownicy?
- Nie rozumie. - Rozumiesz? Twojej mózgownicy?
- Nie rozumie. - Jesteś taki niedojrzały.
A ty jesteś głupi.
- Zero charyzmy. - Głupi.
Zamknij się, Greg!
- Głupi. - Zero charyzmy!
Ty ofermo.
Idziemy.
Szybciej. Wsiadaj do auta. Spóźnimy się.
Chłopcy i dziewczęta, dziś będziemy robić sekcję żaby,
do której się przygotowywaliśmy.
Znajdziecie... wiele podobieństw.
Robiąc sekcję, zobaczycie, że anatomia...
Skalpel jest bardzo ostry.
Tnijcie ostrożnie.
Będzie bardzo mało krwi. Mogąjednak pojawić się różne płyny.
Kiedy rozpoczniemy sekcję,
pamiętajcie, że to, co zapisujecie...
Robiąc sekcję, powinniście...
znaleźć serce i zwrócić uwagę, że wciąż bije.
Chcę jeszcze raz podkreślić podobieństwo...
między tym, co zobaczymy...
Podobieństwo do budowy ludzkiego ciała.
Tu jest serce.
Jelita wciąż będą funkcjonowały.
X-W-V-U...
A-F-P.
Niepoprawnie. Poprawna pisownia słowa "utrapienie"...
to U-T-R-A-P-I-E-N-I-E.
Wciągają nas.
To sąwaciki z chloroformem.
Gdy wrzucę je do słoików, natychmiast je zamknijcie.
Właśnie tak.
To je uśpi.
Nie będą nic czuły. Nie będą cierpiały.
To trochę potrwa.
Jeśli nie chcecie na nie patrzeć, nie musicie.
Powiedz cześć.
Umiesz mówić?
Umiesz powiedzieć cześć?
Halo.
Wujek Ralph!
To wujek Ralph. Dzwoni z Kalifornii.
Będę mówić szybko. Ta rozmowajest na pewno droga.
Nie. Gdy dzwonię w sobotę bez pośrednictwa operatora,
płacę 85 centów za pięć minut plus podatek.
Gdy rozmawiam krócej, płacę mniej.
Daj do telefonu tego małego.
Lou, to wujek Ralph.
Cześć, wujku Ralph.
RATUNKU!
Uratuj ją.
Uciekaj! Wracaj do rzeki! Wracaj do lasu!
Uciekaj! Chcę cię uratować!
Uciekaj!
Uciekajcie!
Muszę jąwypuścić!
Musisz ją ocalić!
Ja się tym zajmę!
Zajmę się tym! Zajmę się.
Wezmę ją.
Sanford, co się stało?
Obawiam się, że Betsy Sue nie pobiegniejutro.
Nie. Czy to coś poważnego?
Harvey, wróciłam. Chodź tu.
Jest tutaj.
Kto?
Stworek z Księżyca, ale chyba właśnie go zabiłaś.
Gdy wypakuję rzeczy, dobrze?
Robaki.
Chcę, byś kogoś poznała.
Wszystko podrożało od zeszłego tygodnia.
Chcę, byś kogoś poznała.
Gdy schowam rzeczy, dobrze?
Wstrętny sos. Wiedziałam, że ta plama nie zejdzie.
K
- "K". - "K".
Co to jest?
Halo.
Tak, to ja.
"Koszyk".
"Kryminalista".
"Kula".
KOSZYK KRYMINALISTA KULA
"Koszyk. Kryminalista. Kula."
"Karaluchy".
"Kalafior".
Odurzone?
Na pewno chodzi o mojego Elliotta?
"K". "K".
- "Krakersy". - "K".
"K" jak kolega...
"K".
...który kroczy z kijem bejsbolowym.
Powiedziałeś: "K".
"K".
Powiedziałeś: "K". Dobrze.
"K".
"Dobrze".
Już jadę. Dziękuję.
Gertie, muszę jechać po Elliotta.
- Bądź grzeczna... - Mamo, on umie mówić.
Oczywiście, że umie. Niedługo wrócę. Nie ruszaj się stąd.
Panie i panowie, za chwilę mały Grover...
podciągnie się dwa razy na drążku.
- Dwa razy? - Dwa razy.
- Mogę zacząć? - Śmiało.
Dobrze. Zaczynaj.
Telefon.
Chcesz do kogoś zadzwonić?
Nie zapłacę za żaby.
Bądź grzeczny.
Zostań tu. Zostań.
Nie mów nikomu. Nikomu.
Bądź grzeczny.
Odsuń się.
Boże!
- Elliott. - Co?
Elliott.
Nauczyłam go mówić. Umie mówić.
Elliott!
Zobacz, co tu naznosił.
Elliott.
Po co mu to wszystko?
Elliott.
E.T. Umiesz to powiedzieć?
Umiesz powiedzieć E.T.?
E.T.
Bądź grzeczny.
Tego też go nauczyłam.
Traktuj go z szacunkiem.
To najżałośniejsza rzecz, jakąwidziałem.
Telefon.
Telefon?
Powiedział: "telefon"?
Powiedział "telefon"?
Nie rozumiesz po angielsku? Powiedział "telefon".
Dom.
Masz rację. To dom E.T.
E.T.,
dom, dzwoni.
E.T. dzwoni dom.
Chce do kogoś zadzwonić.
- O co tu chodzi? - E.T. dzwoni dom.
Mój Boże, umie mówić.
Dom.
E.T. dzwoni dom?
E.T. dzwoni dom.
Przylecą?
Przylecą.
Dom.
- Obiecuję, mamo. - Którą książkę?
- Którą chcesz. - Spiderman...
Będziemy cali w uśmiechach... i spróbujemyprzeczekać wieczór.
Tylko tego chcę.
Nie możemyprosić Cathy, byprzebrała się w to samo, co rok temu.
Żałuję, że nie uważałem na lekcjach fizyki.
Pomyśl, Michael.
Musimy wziąć wszystko, z czego mógłby zrobić to urządzenie.
Z czego robi się radar?
Skąd mam wiedzieć? Ty jesteś geniuszem.
Masz władzę absolutną, zapomniałeś?
"Znalazłem go. Należy do mnie".
Wiesz, Elliott,
- on nie wygląda już najlepiej. - Nie mów tak! Czujemy się świetnie!
Znowu to "my"?
Ciągle mówisz "my".
- On naprawdę słabnie. - Nic mu niejest.
No dobra. Zapomnij o tym.
Weź ten wykrywacz radarów.
Koszula taty.
Pamiętasz, jak zabierał nas na mecze...
i do kina, a my rzucaliśmy w siebie popcornem?
- Znowu tak będzie, Elliott. - Jasne.
Old Spice.
Sea Breeze.
"Piotruś mówi: 'Indianie zostali pokonani?
"'Wendy i chłopcy pojmani przez piratów?
"'Uratuję ją. Uratuję'.
"Chwyta swój sztylet...
"i kamień szlifierski, by go naostrzyć.
"Ale Dzwoneczek wykrzykuje ostrzeżenie.
"'Och, to tylko moje lekarstwo'.
"Ona mówi: 'Zatrute?
"'Kto mógł je zatruć?'
"'Obiecałem Wendy, że je zażyję, i zrobię to, gdy tylko naostrzę sztylet'.
"Dzwoneczek widzi czerwony kolor...
"i przypomina jej się czerwień w oku pirata,
"więc szlachetnie wypija wywar, gdy Piotruś sięga po niego.
"'Dzwoneczku, czemu wypiłaś moje lekarstwo?'
"Ona lata dziwnie po pokoju, odpowiadając cichutkim dzwonieniem".
Au!
Au.
"Mówi, że mogłaby wyzdrowieć,
"gdyby dzieci uwierzyły we wróżki.
"Wierzysz w nie? Powiedz szybko, że tak".
Wierzę!
"Jeśli wierzysz, klaśnij w dłonie.
"Wielu klaszcze, inni nie, a niektórzy syczą.
"Ale Dzwoneczek ocalał. 'Dziękuję.
"'Och, dziękuję, dziękuję, dziękuję.
"'A teraz uratujemy Wendy" '.
Możesz mi to przeczytać jeszcze raz?
"Piotruś mówi..."
Składa to teraz.
- Mówiłem, że jest bystry. - Martwię się, Elliott.
- Może wysadzić dom w powietrze. - Wie, co robi.
Posłuchaj, jak oddycha.
Uda się.
Co on teraz czuje?
Czuje wszystko.
Przebierz się za ducha. Obiecałaś.
Ja tylko udaję, że jestem przebrana za kowbojkę.
Dobrze. Pamiętasz plan, tak?
Spotkamy się w punkcie obserwacyjnym.
W punkcie obserwacyjnym. Nie jestem głupia.
W takim stroju nie zdołasz przejść w tej okolicy nawet czterech ulic.
- Proszę! - Nie, koniec dyskusji.
Nie będziesz przebrany za terrorystę!
Wszyscy chłopacy są!
Nie jestem głupia.
Gotowy?
Gotowy.
- Zaczekaj, mamo. Nie patrz. - Dobrze.
W porządku. Możesz spojrzeć.
Wspaniale.
Poczekajcie.
Au.
Przestań!
Au.
- Nóż nie jest prawdziwy. To atrapa. - Au.
Dobrze.
W porządku.
Wyglądacie wspaniale.
- Dzięki. - Dzięki.
Dzięki.
Wróćcie godzinę po zachodzie słońca. Nie później.
Pa.
Gertie, chodź.
Fant czy psikus?
Dom. Dom.
Dom.
Wróć godzinę po zachodzie słońca. Nie później.
Postaram się jak najszybciej, Mike.
Musisz mnie kryć.
Pomóż mi.
Będziemy na ciebie czekać, Elliott. Więc koniecznie wróć.
Za dużo wertepów. Dalej pójdziemy pieszo.
E.T.!
Nie tak wysoko!
Miękkie Iądowanie. Proszę.
Nie mogę uwierzyć, że to zrobiłeś.
Twój ojciec się o tym dowie.
Meksyk.
E.T., to działa.
To działa!
Dom.
Udało ci się!
To działa!
Dom.
E.T., to działa!
NIE WCHODZIĆ
Sprawdź dzwi po lewo.
Musimy wracać, E.T.
Już jesteśmy spóźnieni.
Musimy wrócić do domu, E.T.
Musisz dać im trochę czasu.
Au.
Mógłbyś być tutaj szczęśliwy.
Opiekowałbym się tobą.
Nie pozwoliłbym nikomu zrobić ci krzywdy.
Moglibyśmy razem dorastać, E.T.
Dom.
E.T.?
Jak był ubrany, gdy go ostatnio widziano?
Był przebrany za...
garbusa.
Garbusa.
Czy są powody, by sądzić, że chłopiec uciekł?
Jakieś problemy rodzinne albo sprzeczki?
Rozstałam się niedawno z mężem...
i to nie było łatwe dla dzieci, ale...
Mój tata jest w Meksyku.
Ale żeby uciekł... Ja...
Dokąd by poszedł?
Elliott.
Och, Elliott!
Nigdy więcej tego nie rób!
Jesteś taki gorący.
Biegnij na górę i przygotuj mu kąpiel. Szybko.
Przepraszam, że na ciebie krzyknęłam.
Przepraszam za kłopot i dziękuję.
Jest tu?
- Musisz go znaleźć, Mike. - Gdzie jest?
W lesie.
W okolicach polany.
Musisz go znaleźć!
E.T.!
Nie!
Mamo, możesz ze mną pójść?
O co chodzi?
Chodź ze mną.
Michael, o co chodzi?
- Pamiętasz tego gnoma? - O czym ty mówisz?
Złóż najświętszą przysięgę, jaką możesz.
Michael.
Wspaniały.
Mamo.
Jesteśmy chorzy.
Myślę, że umieramy.
- Michael. - Mamo, spokojnie.
Na dół.
Nie zrobi ci krzywdy, mamo.
Nie zrobi ci krzywdy.
Michael, zabierz ją na dół.
To stworek z Księżyca.
Stworek z Księżyca!
Nie znasz go!
Nie możemy go zostawić samego.
To mój dom!
Dom.
Jednostka Collagen, zameldujcie się w Sektorze Niebieskim.
- Śpi w nocy? - Nie wiem.
Co się stało Elliottowi?
- Zauważyła pani pocenie? - Nie.
- Stracił włosy? - Nigdy nie miał włosów.
- Dzieci dobrze się czują? - Tak.
Budował coś albo pisał?
Nie.
Twierdzisz, że posiada zdolność manipulowania otoczeniem?
Jest bystry. Komunikuje się za pośrednictwem Elliotta.
Elliott zna jego myśli.
Nie. Elliott odczuwa to, co on.
Dzięki elektroforezie ustaliliśmy główne białko nośnikowe.
To na pewno nie albumina.
Testy nie wykazują deficytu F&F. Sekwencjonowanie DNA...
EEG pokazuje pełną zbieżność
i synchronizację fal mózgowych obu pacjentów.
Biopsja skóry...
Azotany. Równoważnik 255 milionów.
Kroplówka i kontrast doustny.
Jak nie będzie reakcji, podać hipertoniczny roztwór soli.
Mamy meta-skrobia.
Podać pięć jednostek na kilo wagi.
Wkłucie centralne by pomogło.
Więcej danych uzyskamy poprzez...
Nie macie prawa tego robić. On się tego boi.
On się tego boi!
12 oddechów na minutę.
Wdechy w normie, ale objętość oddechowa chłopca spada.
Podłączyć go do tlenu i za 20 minut zrobić badanie krwi.
Temperatura spadła z 20 do 17 stopni.
Musimy go ogrzać...
Zostawcie go w spokoju.
Zaopiekuję się nim.
Podłączcie go do Dopplera i monitorujcie echo serca.
Skóra jest chłodna i wilgotna.
Brak reakcji. Podać wspomaganie inotropowe.
PH spadło do 7.03. Wystąpiła kwasica metaboliczna.
To może być sepsa.
Wykonaliśmy dwa posiewy krwi.
Trzeba wykonać wszystkie badania. Może...
Elliott.
Byłem w lesie.
Nie powinien teraz mówić.
Musi, panie majorze.
Elliott, to urządzenie, do czego ono służy?
Komunikator?
Jeszcze działa?
Coś robi.
Co?
Naprawdę nie powinienem mówić.
Przybył do mnie.
Do mnie też, Elliott.
Marzyłem o tym od 10. roku życia.
Nie chcę, żeby umarł.
Co jeszcze możemy zrobić?
Musi wrócić do domu.
Wzywa swoich,
ale nie wiem, gdzie oni są.
Musi wrócić do domu.
Elliott, nie sądzę, by zostawiono go tu celowo.
Ale to, że tu jest, to cud.
To cud,
a ty wspaniale się spisałeś.
Cieszę się, że spotkał najpierw ciebie.
- Ma DNA. - Niesamowite.
- Ma DNA. - DNA?
Jego DNA ma sześć nukleotydów, a nie cztery jak nasze.
Następuje de-synchronizacja fal mózgowych.
Co to?
E.T.!
Stan chłopca się poprawia. Wzrosło ciśnienie krwi.
E.T.
Elliott.
- Mówi. - Tak.
E.T., zostań ze mną.
Proszę.
Zostań.
Razem.
Będę tutaj.
Zostań,
Elliott.
Zostań.
Ciśnienie krwi dramatycznie spada. Zanikają funkcje życiowe.
A co z chłopcem?
Jego rytm zatokowy wraca do normy.
- Rozdzielają się. - Tak.
Rozdzielają się. Chłopiec i ta istota.
- Co to oznacza? - Stan chłopca się poprawia. Tracimy E.T.
E.T., odpowiedz mi. Proszę.
- Wszystko będzie dobrze. - Proszę.
Spokojnie.
Nie!
E.T., nie odchodź!
- Brak tętna. - Brak pulsu i oddechu.
Nie wyczuwamy tętna.
Wygląda na to, że przestał oddychać.
Zostawcie go w spokoju! Zabijacie go!
Zostawcie go w spokoju!
Do roboty!
Zabierzcie stąd chłopca.
Przestańcie! Zabijacie go!
Zabijacie go!
Zabijacie go! On przybył do mnie!
Jest puls?
- Do roboty. - Przybył do mnie!
Minimalne szmery oddechowe.
Zachować spokój. Spokojnie.
Spróbujmy podać bretylium. Mogę prosić o bretylium?
Jest puls?
Tlen. Dobrze.
Dziękuję.
Kroplówki.
Brak oddechu.
Źrenice są nieruchome i rozszerzone.
Podać więcej leków?
Cicho.
Wykonać defibrylację.
- Cofnąć się. - Już.
Tracimy go.
Jeszcze raz.
Cisza.
- To wciąż defibrylacja. - Dobrze, kontynuujmy.
Kontynuujmy.
Cicho.
Elliott?
Mamo.
Podajcie wapń.
On potrzebuje wapnia.
Proszę kontynuować reanimację.
Proszę się cofnąć.
Coś się dzieje.
- Umrą. - Zamknij się, Greg.
Na pewno coś się dzieje.
- Czy ktoś ma jakiś pomysł? - Linia EKG prosta.
- Dobrze, stwierdzę zgon.
- Myślę, że nie żyje. - Nie wiem.
Stwierdzam zgon. Która godzina?
15:36.
Piętnasta trzydzieści sześć.
Dobrze.
Włóżcie go do lodu.
Idziemy.
Nie żyje, mamo?
Tak myślę, kochanie.
Możemy pragnąć, żeby ożył?
Tak.
Pragnę tego.
Ja też.
Chodź, Gert. Zaczekamy na Elliotta w salonie.
Zatrzymanie akcji serca nastąpiło o godzinie 15:36.
Podano dożylnie lidokainę, adrenalinę, lidokainę przez kroplówkę,
2,7-procentowy roztwór chlorku sodu oraz zastosowano cewniki tętnicze.
Trzeba zrobić posiew krwi.
Był monitorowany za pomocą EEG i EKG,
a także poddany defibrylacji...
Będą musieli go stąd zabrać.
Pokroją go na kawałki.
Chcesz pobyć z nim przez chwilę sam na sam?
Proszę, aby wszyscy wyszli.
Zobacz, co ci zrobili.
Tak mi przykro.
Na pewno nie żyjesz,
bo nie wiem, co czuję.
Nic już nie czuję.
Jesteś teraz gdzieś indziej.
Będę w ciebie wierzył przez całe życie.
Każdego dnia.
E.T.,
kocham cię.
Boże.
E.T. dzwoni dom.
Dzwoni dom.
Czy to znaczy, że przylecą?
Tak.
E.T. dzwoni dom.
Zostań.
Zamknij się.
Dzwoni.
- Dzwoni dom. - Cicho!
Dzwoni!
Możesz się zamknąć?
E.T. dzwoni dom.
Dzwoni dom.
Dzwoni dom. Elliott.
Elliott.
Elliott?
- Elliott? - Nie.
- Elliott, chodź ze mną. - Nie.
- Już dobrze. - Nie.
Już dobrze.
Chcesz kwiaty?
On żyje!
Już poszli, mamo?
- Kto? - Chłopcy.
Jacy chłopcy?
Mam ci dać tę kartkę, gdy już pójdą.
Daj mi ją teraz, Gertie.
O Boże.
Pomóż mi.
- Gdzie twoja maska? - Tutaj.
- Załóż ją! - Próbuję!
Kim jesteś?
Kierowcą.
Otwórz drzwi, chłopcze.
- Jest tu jakiś facet. Co mam robić? - Na co czekasz? Ruszaj!
Wynośmy się stąd!
Nigdy nie jechałem do przodu!
Weźcie rowery. Spotkamy się przy placu zabaw na wzgórzu.
Zróbmy to!
Szybciej, Michael!
Zginiemy i nigdy nie dadzą mi prawa jazdy.
- Gdzie jest plac zabaw? - Koło przedszkola!
- A gdzie ono jest? - Nie znam drogi. Mama zawsze mnie wozi.
Łajdak.
- Dokąd jedziecie? - Do statku kosmicznego.
- Statku? - Statku kosmicznego, który leci na Księżyc.
Cicho!
O Boże!
Zatrzymajcie się!
Nie wyciągaj ich!
A niech to!
No dobrze. To kosmita. Zabieramy go do statku kosmicznego.
Nie może się do niego teleportować?
To dzieje się naprawdę, Greg.
- Zatrzymajcie ją! - Nie!
- Trzymajcie ją! - To dzieci!
Nie!
- Gdzie oni są? - Nie!
Nikogo tu nie ma.
Dokąd jedziemy?
Do lasu!
Za mną!
Złapiemy ich u stóp wzgórza.
Tu jednostka 302.
Odcięliśmy im drogę. Przyślijcie posiłki.
Rozdzielmy się.
Dobra!
Trzymaj się!
Udało się! Cholera!
Dajcie mi znać, gdy wylądujemy!
Dom.
Zatrzymaj wóz, mamo!
Są tam! Są tam!
Chciałam się tylko pożegnać.
On nie wie, co to znaczy.
Bądź dobra.
Dobrze.
Dziękuję... ci.
Nie ma za co.
Chodź.
Zostań.
Au.
Będę... tutaj.
Żegnaj.
Polish